Do poprawnej pracy strona wymaga plików Cookies.Więcej szczegółów znajdziesz w regulaminie


Patron szkoły
2012-08-04 17:40:25

Juliusz Słowacki (1809-1849) - najbardziej nieszczęśliwy poeta polskiego romantyzmu, urodził się 4 września 1809 roku w Krzemieńcu na Wołyniu (Ukraina). Juliusz pochodził z bardzo inteligentnej rodziny jego ojciec był profesorem w Liceum Krzemieńskim, później na Uniwersytecie w Wilnie, matka także była osobą o wysokiej kulturze literackiej. Młody Słowacki zachwycał się twórczością Mickiewicza, którego znał osobiście i długo był pod jego wpływem. W 1829 roku ukończył studia prawnicze, pracował jako urzędnik w Ministerstwie Finansów, a także w powstańczym Rządzie Narodowym. Sławę przyniosły mu wiersze patriotyczne, które pisał podczas powstania listopadowego, koronacji cara Mikołaja I na króla Polski, oraz Manifestu Ludu warszawskiego, podczas pogrzebu Belińskiego są to min: ”Oda do młodości”, ”Hymn”, ”Kulik”, ”Pieśń Legionu Litewskiego”.

Słowacki bardzo dużo podróżował, zwiedził: Anglię, Paryż, Szwajcarię, Grecję, Egipt, Ziemię Świętą. Jego inne sławne dzieła to: wiersze “Smutno mi, Boże...”,”Grób Agamemnona”, a także dramaty: ”Balladyna”, ”Ksiądz Marek”, "Sen srebrny Salomei”. Nigdy nie dostąpił sławy Mickiewicza, ani szczęścia w życiu osobistym, choć kochał kilka razy. Najdroższą mu osobą pozostała matka, do której słał piękne listy. Na rok przed śmiercią zobaczył się z nią we Wrocławiu. Zmarł w 1849 roku w Paryżu na gruźlicę, jego zwłoki sprowadzono do kraju w 1927 roku i złożono w krypcie Króli Polskich na Wawelu w Krakowie.


Autor: root